De Rotterdamse Mo maakte de stap van dagbesteding naar betaald werk bij een reguliere werkgever, een fietsenwinkel in de stad. Na een proefperiode switchte hij terug naar zijn dagbestedingsplek waar hij al jaren fietsenmaker is. Hoe was deze overstap voor Mo en zijn begeleider Anne?
Uiteindelijk bleek dagbesteding veel beter bij Mo te passen dan regulier werk. Mo vertelt dat hij zich daar veilig en gezien voelt. Iemand de kans geven een stap te zetten, is de ambitie van Simpel Switchen. Wij vinden dat iedereen op de best passende plek mee moet kunnen doen. In deze video vertelt Mo over zijn ervaringen, en blikt jobcoach Anna terug op het begeleidingsproces. Bekijk de video en laat je inspireren.
Mijn naam is Mo, ik ben twee keer geswitcht,
van dagbesteding naar een betaalde baan.
Later ging ik toch terug naar de dagbesteding.
Ik werk hier in totaal al twaalf jaar denk ik.
Ik weet het niet precies,
maar boven de tien jaar.
Ik kan mijn jas ophangen
en ik weet wat ik ga doen.
Dus niemand hoeft tegen mij te zeggen, dat of dat moet gebeuren.
Dat maakt het voor mij wel een leuke en gezellige plek.
Mo is een hele waardevolle kracht hier.
Hij is een vriendelijke, zachtaardige man
naar de andere collegaís.
Hij leert andere mensen het vak.
Maar ook naar de klanten toe;
iedereen waardeert hem enorm.
Ze komen hier om hun fiets te laten maken,
speciaal door Mo en ze komen terug voor Mo.
Dus in de buurt zorgt hij ook voor een belangrijke verbindende functie.
Anna ken ik alleen van hier, want ik was voor haar hier al begonnen.
Voordat zij kwam.
Ze heeft hier met mij ook een paar dagen.
Of al wat langer...
vijftien dagen of zoiets.
Bij de fietsenmakerij gewerkt
en gekeken hoe ik het doe.
Ze wilde het vak ook leren.
Daarna ging ze hier in het kantoor werken.
En ja tuurlijk, ze helpt met alles.
Als ik wat vraag of ergens mee zit,
staat zij altijd voor mij klaar.
Mo kwam zelf met dat hij heel graag
bij Megabikes wilde werken.
Dat was ook wel een bijzondere stap,
omdat het meteen een stap is naar een reguliere werkgever...
die op een hoog tempo fietsen maakt.
Maar bij hem kwam het wel echt
uit een interne motivatie.
Dat is alleen maar goed om te proberen
en te kijken hoe hij daarmee omgaat...
en of hij dat leuk vindt.
Dus hebben we met de jobcoach
die we vanuit het project hadden,
is hij begeleid om bij
Megabikes te gaan werken.
Ja, het ging goed!
Toen hebben ze gelijk gezegd:
Is goed, je kan beginnen.
Voor zover ik weet waren er geen
voorwaarden die ik zou krijgen.
Nee hoor, dat was er niet.
Het was gewoon starten.
Je krijgt een tijdelijk contract
voor twee maanden.
Je begint met twee maanden
en dan gaan ze pas kijken of je blijft of niet.
Een proefperiode, ja, dat was het.
Het positiefste van het switchen was
dat Mo meteen kon switchen.
Hij kon meteen aan de slag,
toen hij dat wilde.
Toen hij dacht, hier wil ik wel naartoe
voor een gesprek.
Kon hij eigenlijk meteen starten.
Ik denk dat dat heel positief is voor mensen
die willen en kunnen op dat moment.
Ik werkte bij Megabikes drie maanden,
maar ik heb eigenlijk er niks voor gehad.
Na anderhalve maand dacht ik,
zou dit wat voor mij betekenen?
Ik denk het niet, als het zo gaat...
Het zijn lange werktijden,
van half acht tot zes of soms zelfs zeven uur.
Voor mij is dat niet wat ik wil,
want dat is te zwaar voor mij.
Niet alleen dat, maar...
bijvoorbeeld de baas komt ook niet
naar je toe om te zeggen dat het goed gaat.
Of we zijn blij met je,
maar je hoort niets.
Ik hoor van de jongens waar ik mee werkte
dat ik het goed doe.
Dan weet je waar je aan toe bent.
Maar die proefperiode...
hadden ze weer met
anderhalve maand verlengd.
Zonder dat ze wat
tegen mij hadden gezegd.
Toen zeiden ze dat er zo meer bedenktijd was.
Of ze verder met mij wilden
en ik met hun wilde.
Daarna zou ik pas het contract tekenen.
Toen heb ik gezegd: Ik doe het niet.
Ik stop ermee.
Ik heb gezegd: ik stop ermee,
ik ga niet verder bij Megabikes
Voor ons was het een hele leerzame fase,
en voor Mo denk ik ook.
Hij heeft de stap zelf gemaakt.
Dat vind ik heel belangrijk.
Voor hem is het denk ik
heel waardevol dat hij zag...
dat hij kon meedraaien met
de fietsenmakers hier en dit werk.
Ik ben een fietsenmaker.
Hij heeft door bij Megabikes te werken
wel moeten leren wat zijn grenzen zijn.
En op een gegeven moment
moet je daar een stop zetten.
En dat moet hij dan zelfstandig doen.
Dus dat was lastig voor hem,
maar wel heel leerzaam om te doen.
Nu ben ik gewoon terug hier.
Ik ben hier welkom.
Voordat ik begon bij Megabikes,
hadden ze ook gezegd...
als het niet lekker gaat, ben je altijd welkom.
Je kan altijd terug.
Dus dat was voor mij ook duidelijk.
Om een veilige stap te maken naar werk...
vanuit een dagbestedingsplek
of vrijwilligersplek.
Om die zekerheid te hebben
dat je een plek hebt om naar terug te komen.
Dat je niet alles verliest
als het toch niet goed gaat...
omdat het toch iets onzekers is
en iets nieuws.
Dat geeft veel mensen toch de durf
om het wel te proberen.
Werk betekent alles voor mij.
Ik moet echt mijn dag vullen, ik moet iets doen.
Als je Mo in dienst neemt...
dan heb je loyaliteit
voor een hele lange tijd.
Hij is een fantastische collega,
iemand die heel vriendelijk is...
en heel goed met klanten.
Ik werk met plezier,
ik doe iets voor de maatschappij.
Je bent gewoon bezig voor jezelf.
Dan voel je je ook lekker.
Zodoende voel ik me gewoon veilig.