Nadat Rico door een samenloop van omstandigheden – ziekte, een scheiding, verlies van zijn baan – aanspraak maakte op een bijstandsuitkering, ging hij vrijwilligerswerk doen. Langzaam kwam zijn leven tot rust en weer op orde, en de sociale dienst begeleidde Rico naar werk.
In het contact met werkgevers bleek echter er echter vaak een vervelende barrière te zijn in de kans op werk: na een lelijke val door zijn ziekte, is zijn gebit behoorlijk gehavend. Dit blijkt werkgevers af te schrikken, zeker voor de representatieve functies waar Rico verder eigenlijk heel geschikt voor is. Rico is niet bij machte om het eigen risico te betalen dat komt kijken bij gebitsherstel, en dus wordt Rico weliswaar regelmatig uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek, maar volgt ook steevast een afwijzing als werkgevers hem persoonlijk ontmoeten. Rico wordt hier ondertussen steeds onzekerder van.
Uiteindelijk besluit de gemeente in te grijpen. Vanuit een maatwerkbudget wordt een gebitsreconstructie voor Rico gefinancierd.
“Natuurlijk doet dat wel eens wat wenkbrauwen optrekken. Maar wij zagen gewoon echt dat dit uitstroom van meneer in de weg stond. Dus dan doen we gewoon wat nodig is, zonder allerlei regels en voorwaarden.”
En met succes. Rico heeft een paar maanden na de gebitsreconstructie een baan gevonden en werkt nu als winkelmedewerker. Hij is inmiddels uit gestroomd uit de uitkering.