Sanne heeft een aantal roerige jaren achter de rug. Nadat ze door een situatie met veel huiselijk geweld vanuit een gewelddadige relatie in een blijf-van-mijn-lijf huis en uiteindelijk ook in de schulden terechtkwam, heeft ze sinds een klein jaar eindelijk weer een stabiele situatie met een eigen huis en een uitkering.
Het gaat inmiddels zo goed met Sanne, dat ze samen met de gemeente aan het kijken is naar opties om aan het werk te gaan. En nu is er inmiddels een baan voor haar gevonden, waarmee ze uit de uitkering kan stromen. Sanne is blij en opgelucht, maar heeft ook twijfels:
‘Ik wil graag weer echt meedoen. Aan het werk. Maar ik weet ook niet precies wat dat allemaal gaat betekenen. Dan heb ik straks een loon, en dat betekent ook iet voor mijn toeslagen. Het is nu midden in het jaar, en ik heb de afgelopen maanden best wat toeslagen gehad. Nu ga ik straks meer verdienen, en ik zag al dat ik dan een deel van mijn toeslagen van de afgelopen maanden moet terugbetalen. Dat is voor mij wel echt een probleem, want ik ben nog maar net uit de schulden en heb geen reserves.’
Sanne kan niet goed overzien wat de stap naar werk financieel precies betekent. Dat maakt haar huiverig om de stap naar werk te zetten. Daarbij speelt ook nog iets anders:
‘Het is ook een mentaal aspect. Ik heb voor mijn gevoel best veel moeite moeten doen om hier op dit punt te komen. Dat het allemaal een beetje stabiel is. Om überhaupt een uitkering te krijgen. Dat duurde allemaal best lang. Ik vind het ook spannend om die zekerheid los te laten als ik niet zeker weet of het me wel gaat lukken met werken. Wat als ik dan straks nog verder van huis ben?’